|
 W
dawnych kronikach rybnicki zamek nazywano Laudis Palatium. Niemiecka
nazwa Lausepelz, co w języku łużyckim oznaczać miało „łysą górę".
Zamek znajduje się na zalesionym kamiennym wzgórzu wysokości ok. 20
m, na płd.-zachód od centrum wsi.
O powstaniu i historii obiektu nic pewnego nie wiadomo. Być może w
XIII w. istniał tu zamek za wałem drewniano-ziemnym. Powszechnie
sądzi się, że do jego budowy w latach 1364-1369 przyczynił się
cesarz Karol IV, który w 1365r. miał tu przebywać z krótką wizytą.
Zamek zniszczono na początku XV w., wkrótce jednak został odbudowany
i powiększony.
Podczas prac renowacyjnych w 1750r. na jednej ze ścian odsłonięto
datę 1234 r. Być może jest to data budowy najstarszej części
obiektu. Niestety, podczas prac remontowych w 1758r. napis został
zniszczony. Kiedy budynki uległy dewastacji, ich stan groził
zawaleniem, zamek ponownie poddano przebudowie I renowacji w latach
1786r. i 1794r, ale już w pierwszej połowie XIX w. został
ostatecznie opuszczony i zaczął popadać w ruinę. Jeszcze do
początków XX w. jego zdewastowane budynki służyły jako obiekty
gospodarcze pobliskiego folwarku.
Pierwotny zamek był niewielki, bo miał zaledwie 15 x 25 m. Na
wysokości pierwszego piętra północnej elewacji znajdował się wykusz.
Elewacje pokryte były dekoracjami sgraffitowymi, co świadczy o
rozbudowie zamku zapewne w XVI-XVII w. Od strony południowo-zach.
stała wysoka, okrągła wieża. Główną bryłę zamku stanowił
dwukondygnacyjny budynek na planie prostokąta z przybudówką przy
krótszym boku, nakryty dwuspadowymi dachami.
Na parterze znajdowały się niegdyś, poza wąskim korytarzem, klatka
schodowa, kuchnia i 2-3 izby. Na piętrze był także korytarz, duża
izba i podobnie jak niżej 2 lub 3 izby. Okna stosunkowo duże,
prostokątne, z kamiennymi obramieniami.
Do dziś zachowała się jedynie północna ściana głównego
dwukondygnacyjnego domu mieszkalnego i fragment ściany zachodniej,
zbudowane z łamanego kamienia (granit) i cegły wokół okien. Zauważyć
można jeszcze resztki prostych, kamiennych obramowań. Piwnice o
sklepieniach kolebkowych są zasypane. Przy zamku znajdował się
niewielki jednohektarowy park.
Z Rybnicy wywodzi się szlachecka rodzina von Reibnitz. Znany jest
poświadczony w dokumencie z 20 marca 1288r. Henricus de Reibnicz
Rodzina ta mieszkała we wsi do 1423 r. Prawdopodobnie w tym czasie
zamek do niej należał. Dokumenty wymieniają następujących
przedstawicieli rodziny: Hans von Reibnicz i Diprand de Reibnicz
(131H Peter von Rybnicz (świadek w Kamiennej Górze w 1317 r) Conrad
von Riben.cz (dziedziczny majątek rodowy w Kubicach w 1335r iw
dokumencie klasztoru w Kamieńcu w 1342 r. jako Cunrado dieto de
Reybenicz), Nico von Reybnicz (ławnik sądu w Świdnicy w 1342r)
Bracia: Hentschel, Conrad, Nicol, Henrich, Diprand i Thyme voder
Rybnicz (w dokumentach z 1372 i 1373r).
Galeria zdjęć
|
